brabant zei "ach, bie ons op die voetbalclub, bietje plezier make, bietje over elkaars bene
plasse onder de douche na de wedstrijd...... nou, daar denken ze bij mij op de
fitness up her airs maxima club
heel anders over..... die sociale frictie, " met zuinig gezicht. onderstaande is door pieter van de griend bahbahra met vele andere angst stoor nissen .. rottende verrookte verwaande doodse harses
De ontwijkende persoonlijkheidsstoornis (OPS) is een persoonlijkheidsstoornis die zich kenmerkt door geremdheid en het gevoel minderwaardig te zijn. Tevens zijn mensen met OPS meer dan normaal gevoelig voor kritiek of een negatief oordeel.
Mensen met deze aandoening beschouwen zichzelf als sociaal ondergeschikt of onaantrekkelijk. Ze hebben behoefte aan sociaal contact, maar vermijden dit uit angst om afgewezen te worden. De stoornis openbaart zich doorgaans in de vroege volwassenheid. Naar men aanneemt is de oorzaak afwijzing door ouders of leeftijdsgenoten (bv. pesten) in de vroege jeugd. Of de aandoening een gevolg is van sterke sociale controle in de jeugd, wordt nog onderzocht.
De prevalentie is 1.5-2.5%.
Uit onderzoek blijkt dat mensen met OPS, net als mensen met een sociale fobie, zeer veel aandacht hebben voor hun eigen reacties in het sociale verkeer. In tegenstelling tot mensen met een sociale fobie letten ze echter ook sterk op de reacties van hun omgeving en heeft de problematiek een meer gegeneraliseerd karakter. De chronische stresswaaraan men hierdoor komt bloot te staan is mogelijk de verklaring voor het weifelende taalgebruik en de zwijgzaamheid van OPS-lijders. Men zou zo druk zijn met het wegen en beoordelen van sociale interacties dat het verbaal eraan deelnemen erbij inschiet.
Mensen met een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis worden volledig in beslag genomen door hun eigen tekortkomingen. Ze vormen enkel relaties met anderen als ze ervan overtuigd zijn dat ze niet afgewezen zullen worden. Verlating en afwijzing is voor mensen met OPS vaak dermate pijnlijk dat ze er nog liever voor kiezen om eenzaam te zijn dan dat ze proberen contacten aan te gaan.
| Tegenstrijdig type | Innerlijke onenigheid en tweestrijd; angst voor zowel afhankelijkheid als onafhankelijkheid; veranderlijk; aarzelend, verward, gekweld, gevoelsuitbarstingen, verbitterd; angstgevoel dat niet te verhelpen valt. |
| Hoogsensitieftype | Uiterst bedachtzaam en wantrouwig; afwisselend paniekerig, doodsbang en gespannen, gevolgd door overgevoeligheid, zenuwachtigheid en prikkelbaarheid. |
https://nl.wikipedia.org/wiki/Ontwijkende_persoonlijkheidsstoornis
~~~~@@~~~~
Pieter Cornelis van de Griend (Heerlen, 22 november 1922 – Amsterdam, 2 september 2001) was een Nederlands wetenschapper
Biografie[bewerken]
Van de Griend studeerde scheikundige technologie in Delft en daarna sociale wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. In 1963 promoveerde hij aan de Universiteit van Amsterdam op het proefschrift Leiderschapsvormen in de schoolklas. Van 1 januari 1965 tot 31 augustus 1966 was hij lector pedagogie, puberteitspsychologie en algemene didactiek aan de TH Eindhoven. Per 1 september 1966 werd hij lector didactisch onderzoek aan de NEH Rotterdam. Hij gaf les ook na zijn emeritaat als hoogleraar pedagogiek en psychologie aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Daarnaast was hij wetenschappelijk adviseur bij het Ministerie van Justitie op het gebied van communicatieprocessen.
Mentaliteitentheorie[bewerken]
Van de Griend ontwikkelde een theorie over de problematiek van tussenmenselijke relaties. Deze theorie noemde hij mentaliteitentheorie; deze term werd ontleend aan Du Boeuff en Kuiper. ‘Mentaliteit’ staat voor de subjectieve ervaring die mensen hebben van zichzelf in relatie tot anderen, met inbegrip van gedrag dat met die ervaring verband houdt. De mentaliteitentheorie is tegelijkertijd van een hoog abstractieniveau en rechtstreeks praktisch toepasbaar, met name als het gaat om het persoonlijk functioneren van mensen in relatie tot elkaar. In 1992 werd de Stichting Onderwijs Mentaliteitenleer (S.O.M.) opgericht om zijn gedachtegoed verder te verspreiden.
Bibliografie[bewerken]
Over de mentaliteitentheorie verschenen de volgende publicaties van prof. dr. ir. van de Griend:
- Grondvormen van tussenmenselijk functioneren (1975)
- Relatievormen en zelfkennis (1983)
- Ons aller probleem, de medemens (1991)
- Omgaan met angst (1996)
- De ecologische nis van de mens (1998)
Door deze foto herkende ik die narcist, twee weken met 12 anderen naar die gnuivende griezelige ijdeltuit geluisterd .. maar dat deed hij wel vrij goed, koude water psychologie over alle angsten van zichzelf, vrouw en dochters .. ik vond het een pedante veel te aanwezige zak tabak .. kreeg pas rond 2017/18 in de gaten dat dat de pa van was .. als ik dat geweten had .. NOOIT NOOIT zelfs maar contact leggen en dat bleek, zelden zo'n viezig miezerige geeste lijk doods liegend laf liefdeloos smerig stupide bang bezitterig potverterend verwaand verrot doods mammonkanker slaafse huichelbekkie gezien .. nooit dus, het meest ernstige doodzieke geval, bahbahra van de griend kutkotss kotss kut .. en dan ook nog die zwijnereet domme dikke dochter jesicka haitsma braak maar raak
Geen opmerkingen:
Een reactie posten