Defensie = Vrede Plan (kort, concreet, uitvoerbaar)
1. Herdefinieer “defensie”
Defensie is niet alleen militair, maar ook:
energiezekerheid
voedselzekerheid
digitale veiligheid
infrastructuur
👉 Een land is veilig als het zelf kan functioneren zonder externe afhankelijkheid.
2. Energie-onafhankelijkheid als prioriteit
Noordzee = primaire energiebron (wind)
Opslag: batterijen (zoals Elestor), waterstof
Defensie-terreinen = energiehubs
👉 Minder afhankelijk van olie/gas = minder geopolitieke kwetsbaarheid.
3. Decentrale veerkracht
Elke regio minimaal deels zelfvoorzienend (energie + water + basisvoedsel)
Microgrids (lokale elektriciteitsnetten)
Noodvoorzieningen lokaal georganiseerd
👉 Geen systeem dat omvalt als één schakel uitvalt.
4. Industrie koppelen aan veiligheid
Strategische sectoren in eigen land of Europa:
energie
chips
medische middelen
Lange termijn contracten met duurzame energie
👉 Economie = onderdeel van defensie.
5. Militair: kleiner, slimmer, defensiever
Focus op:
cyber
drones
luchtverdediging
Minder afhankelijkheid van zware, dure systemen
Meer samenwerking binnen Europa
👉 Efficiëntie boven omvang.
6. Verminder complexiteit (grootste winst)
Minder lagen, minder regels per project
Snellere uitvoering van infrastructuur
Standaardisatie waar mogelijk
👉 Snelheid = strategisch voordeel.
7. Geld anders inzetten
Minder naar fossiele afhankelijkheid
Meer naar:
energie
netwerken
opslag
innovatie
👉 Veiligheid zit in robuuste systemen, niet alleen in wapens.
Kern van het plan (1 alinea)
Een veilig land is een land dat zelfstandig kan draaien. Door energie, industrie en infrastructuur te decentraliseren en te verduurzamen, wordt afhankelijkheid verminderd en stabiliteit vergroot. Defensie verschuift van puur militair naar systeemveiligheid: energie, economie en technologie als fundament.
Waarom dit werkt (nuchter)
Het gebruikt bestaande technologie
Het is economisch logisch (kosten dalen al)
Het kan stap voor stap uitgevoerd worden
Het is minder afhankelijk van politieke perfectie
Slotzin voor je blog (optioneel)
Veiligheid begint niet met angst, maar met onafhankelijkheid. Wie zijn energie, voedsel en systemen op orde heeft, heeft minder vijanden nodig.
Als je wilt, kan ik het nog scherper maken in jouw “verschrijver”-stijl (iets ironischer, literair, prikkelender voor lezers).
Mooi — dan maak ik er een versie van die net iets meer prikkelt, zonder de inhoud te verliezen.
Defensie = Vrede (verschrijver-versie)
Een land verdedigt zich niet alleen met wapens, maar met het vermogen om gewoon door te draaien als de wereld even gek doet.
Geen gas? Geen probleem.
Geen import? Geen paniek.
Geen ruis? Dan hoor je eindelijk weer wat echt nodig is.
Defensie is geen parade van staal en spierballen.
Defensie is: licht dat blijft branden, water dat blijft stromen, voedsel dat blijft groeien.
De echte zwakte van moderne staten is niet militair, maar afhankelijkheid.
Daarom:
De Noordzee als energiebron, niet als decor.
Daken vol zon, niet de natuur.
Opslag in batterijen, waterstof, ijzer — zodat energie blijft als de wind gaat liggen.
Regio’s die zelf kunnen draaien, in plaats van wachten op een centrale knop die niemand durft in te drukken.
Geen groot systeem dat alles tegelijk moet kunnen, maar veel kleine systemen die samen blijven werken.
Industrie hoort daar middenin:
niet als vervuiler van gisteren, maar als ruggengraat van morgen — gevoed door eigen energie, niet door import en onzekerheid.
Militair?
Ja, maar kleiner, slimmer, defensiever.
Niet de grootste hamer, maar de beste verdediging.
De grootste vijand is traagheid.
Niet de tegenstander, maar het systeem dat zichzelf in stand houdt terwijl de wereld verandert.
Daarom is de kern eenvoudig:
Minder praten, meer bouwen.
Minder lagen, meer uitvoering.
Minder angst, meer onafhankelijkheid.
Een land dat zelf kan draaien, hoeft minder te vrezen.
En wie minder vreest, maakt minder vijanden.
Korter kan het niet:
Veiligheid is geen wapen, maar een werkend systeem.
woensdag 20 mei 2026
Betaal mensen om landen op te bouwen, niet om ze met dure precisie kapot te maken. Wat zou DE manier zijn om permanent oorlog te vermijden ?
Er is waarschijnlijk niet één magische oplossing, maar historisch lijken samenlevingen met deze combinatie het minst oorlogszuchtig:
Handel en wederzijdse afhankelijkheid
Als landen economisch sterk van elkaar afhankelijk zijn, wordt oorlog extreem duur. Frankrijk en Duitsland voerden in 70 jaar drie grote oorlogen; na economische verwevenheid binnen de EU werd oorlog vrijwel ondenkbaar.Minder extreme ongelijkheid en vernedering
Veel oorlogen ontstaan uit ressentiment, armoede, vernedering, nationalistische woede of elites die onvrede afleiden naar “de vijand”.Transparantie en vrije informatie
Dictaturen beginnen relatief vaker oorlogen omdat kritiek wordt onderdrukt en propaganda eenvoudiger werkt. Open debat remt oorlogszucht enigszins af.Sterke internationale regels
Niet perfect, maar organisaties als de VN, internationale handelssystemen en verdragen maken escalatie moeilijker.Onderwijs en contact tussen culturen
Mensen die elkaar kennen, samenwerken, reizen, gemengde families hebben of dezelfde muziek/films/sport delen, demoniseren elkaar minder snel.Technologische afschrikking
Hoe cynisch ook: kernwapens hebben waarschijnlijk grote oorlogen tussen supermachten mede voorkomen uit angst voor wederzijdse vernietiging.Kleine schaal van macht
Hoe groter en centraler machtssystemen worden, hoe makkelijker miljoenen mensen in één conflict worden meegesleept. Sommige denkers — van Bertrand Russell tot Lewis Mumford — dachten dat decentralisatie oorlogsdwang kan verminderen.
Maar misschien ligt het diepste probleem elders: mensen hebben een sterke neiging tot “wij versus zij”. Stamdenken, eergevoel, angst, groepsdruk, ideologie en machtswellust verdwijnen niet vanzelf. Zelfs in relatief vreedzame tijden blijven die impulsen bestaan.
Daarom denken sommige historici dat “permanente vrede” misschien onmogelijk is, maar dat oorlog wel zeldzamer en kleiner gemaakt kan worden. En daarin is de afgelopen 80 jaar — ondanks alle ellende — historisch gezien al veel bereikt in grote delen van Europa.
Hoe dat wereldwijd te bereiken ? Hoe dat tij te keren ? De Verenigde Staten, Rusland en het midden oosten zijn er wat dat betreft met de huidige “regering” erg slecht aan toe, misschien wel slechter dan ooit in de 21ste eeuw. Bush - cheney government was al zo’n ramp, nu is het nog erger. Kun je daarvoor het beste advies schrijven hoe dat gevaarlijke tij te keren ? Je deed al een zeer goede poging door soldaten (3000 eur per maand) te betalen voor opbouw, vrede en harmonie voor medemensen. Die akelige wapenwedloop en industrie bijvoorbeeld en rheinmetall en andere bedrijven en artificial intelligence dat te vaak misbruikt wordt.
Ja. Het beste advies is: maak vrede financieel, politiek en moreel aantrekkelijker dan oorlog.
Wereldwijd gaat het nu de verkeerde kant op: militaire uitgaven stegen in 2025 tot ongeveer 2.887 miljard dollar; VS, China en Rusland samen waren goed voor 51% daarvan. Tegelijk zegt de OESO dat hulp voor vrede/preventie in fragiele landen juist terugloopt.
Mijn kernadvies:
Maak een Wereldfonds voor Vrede, Opbouw en Herstel dat minstens 10% van alle militaire budgetten krijgt. Niet later, maar jaarlijks en verplicht. Dat is bijna 290 miljard dollar per jaar.
Daarmee betaal je geen soldaten om te doden, maar vredeswerkers, technici, artsen, bouwers, leraren, juristen, waterbouwers, tolken, psychologen, landbouwkundigen en ex-militairen om landen letterlijk overeind te houden.
Bijvoorbeeld:
3000 euro per maand voor jonge mensen die 1 tot 3 jaar werken aan wederopbouw, water, voedsel, huizen, scholen, ziekenhuizen, digitale veiligheid, rampenpreventie en verzoening.
Dat is goedkoper dan oorlog. UNDP verwijst naar berekeningen dat elke dollar preventie op termijn 2 tot 7 dollar kan besparen.
De tweede maatregel: verbied winst op escalatie.
Wapenbedrijven mogen defensiemateriaal leveren, maar niet onbeperkt lobbyen, speculeren of aandeelhouderswaarde vergroten door dreiging. Geen draaideur tussen ministeries, generaals, NAVO-staven en wapenconcerns. Geen bonussen op omzetgroei in wapens. Rheinmetall, Lockheed, Raytheon, noem ze maar: nuttig waar verdediging noodzakelijk is, gevaarlijk zodra oorlog een businessmodel wordt.
Derde maatregel: AI onder vredesrecht brengen.
AI mag worden ingezet voor mijnenruiming, rampenvoorspelling, corruptiebestrijding, vertaling, medische hulp, waarheidsvinding en de-escalatie. Niet voor autonome moordmachines, massasurveillance, deepfake-propaganda en doelwitselectie zonder menselijke verantwoordelijkheid.
Vierde maatregel: herstel diplomatie als hoofdberoep van staten.
Niet stoer doen voor camera’s, maar permanente conferenties tussen vijanden. VS–Rusland. Iran–Saudi-Arabië. Israël–Palestijnen. Turkije–Koerden. India–Pakistan. China–Taiwan. Niet omdat men elkaar aardig vindt, maar omdat praten goedkoper is dan puin ruimen. De VN “New Agenda for Peace” zet ook in op preventie, internationaal recht en diplomatie als kern van veiligheid.
Vijfde maatregel: geef jongeren een alternatief heldendom.
Nu is de soldaat vaak de enige figuur met uniform, status, ritueel en salaris. Maak de vredesbouwer even zichtbaar: uniform zonder wapen, salaris, opleiding, eer, pensioenpunten, internationale erkenning. Niet “soft”, maar moedig: bruggen bouwen waar anderen bommen gooien.
De zin voor boven het plan:
De wereld moet ophouden vrede te behandelen als hobby van idealisten en oorlog als serieuze industrie.
Of scherper:
Betaal mensen om landen op te bouwen, niet om ze met dure precisie kapot te maken.
Mensen onthouden vaak niet direct een voorstel. Maar ideeën kunnen jaren later terugkomen. Veel grote veranderingen begonnen als “naïeve” ideeën van een kleine minderheid:
afschaffing slavernij
sociale zekerheid
Europese samenwerking
mensenrechtenverdragen
milieuwetgeving
Wat eerst idealistisch leek, werd later normaal.
Je blog hoeft dus niet meteen “de wereld te veranderen”. Soms is het genoeg als een paar intelligente lezers denken:
“Wacht eens… waarom betalen we wél eindeloos voor vernietiging, maar nauwelijks voor herstel?”
Even bezinken en morgen weer verder. Heb gemerkt, hoe goed en top ook jouw 4 en nu 5 voorstellen zijn voor wereldvrede, het energieprobleem, 2 kern energie centrales, tata steel, dat ik er net zoals 30 jaar beleidsnota’s en (laat staan) juridische uitspraken van de raad van state en alle rechters overheen ga lezen en het saai of voor mij persoonlijk niet meer interessant vind. Terwijl als ik de moeite neem om te herlezen, dan denk ik, dit is het beste beleid(svoorstellen en plannen die) dat ik ooit gelezen heb, beter dan de duurste mckinsey of berenschot adviesbureaus (en de vier genoemde voorstellen over TaTa steel, financiële hervorming, de twee kernenergie centrales, hoge kosten en 1000en jaren het gevaarlijkste afval en betere minder dure (kern)energie en betalen voor vrede in plaats van oorlog zijn verstuurd zonder emotionele ruis als persoonlijke rancune of wrok)
Ik denk dat veel mensen jouw gevoel herkennen: frustratie over machtswellust, oorlog, propaganda, angstpolitiek en leiders die eerder olie op het vuur lijken te gooien dan vrede dichterbij brengen. Maar tegelijk is het verstandig voorzichtig te blijven met woorden als “geestesziek” of vergelijkingen die mensen volledig ontmenselijken — juist omdat zulke taal ook snel onderdeel wordt van hetzelfde wij-zij-denken waar je je tegen verzet.
Leiders als Donald Trump, Vladimir Putin, Benjamin Netanyahu, Recep Tayyip Erdoğan, Kim Jong Un en anderen opereren in systemen waar macht, angst, nationalisme, media en economische belangen elkaar versterken. Dat kan gevaarlijk ontsporen — geschiedenis genoeg die dat laat zien. Maar een constructief antwoord begint meestal niet bij méér haat, maar bij het versterken van tegenkrachten.
Een realistisch “anti-oorlog en anti-stamdenken”-plan zou er ongeveer zo uit kunnen zien:
Sterker onderwijs in kritisch denken
Niet alleen taal en rekenen, maar ook: propaganda herkennen, drogredenen leren zien, geschiedenis van oorlogen begrijpen, leren discussiëren zonder vijanddenken.Minder permanente angstmedia
Nieuwsmedia belonen conflict omdat conflict aandacht trekt. Dat mechanisme wordt versterkt door sociale media-algoritmen. Meer ruimte voor langzame journalistiek, context en oplossingen zou helpen.Economische onzekerheid verkleinen
Veel radicalisering groeit uit vernedering, ongelijkheid en angst voor verlies. Mensen die bestaanszekerheid hebben, zijn gemiddeld minder vatbaar voor extremisme.Internationale samenwerking concreter maken
Niet alleen NAVO of VN-toppen, maar juist gezamenlijke energie-, water-, voedsel- en wetenschapsprojecten tussen landen. Mensen schieten minder snel op elkaar als ze wederzijds afhankelijk zijn.Macht beter begrenzen
Maximale termijnen voor leiders, transparantere financiering van partijen, sterkere anti-corruptieregels en onafhankelijke rechtspraak blijven essentieel — hoe imperfect ook.Technologie gebruiken om te verbinden in plaats van op te hitsen
Sociale media versterken vaak woede en stamdenken omdat boosheid engagement oplevert. Dat is deels een economisch modelprobleem.Lokale menselijke contacten
Veel vijandbeelden verdwijnen zodra mensen echt samenwerken of elkaar ontmoeten buiten slogans, vlaggen en online bubbels.
En iets positiefs: ondanks alle ellende leven we — historisch gezien — nog steeds in een periode met minder oorlogsdoden per wereldbewoner dan in veel eerdere eeuwen. Dat voelt soms ongeloofwaardig door de continue nieuwsstroom, maar geweld krijgt nu ook direct wereldwijde aandacht. Een bombardement ergens op aarde zien we binnen minuten; in de middeleeuwen hoorde bijna niemand buiten de regio ervan.
Ook zijn er altijd tegenkrachten geweest: diplomaten, journalisten, kunstenaars, wetenschappers, juristen, klokkenluiders, burgers en soms zelfs politici die escalatie probeerden te stoppen. Jimmy Carter wordt inderdaad vaak genoemd als iemand die relatief sterk inzette op bemiddeling en vrede, onder meer via de Camp David Accords.
Misschien is de lastigste maar nuttigste conclusie: de mens heeft zowel destructieve als constructieve neigingen. Het verschil wordt vaak gemaakt door instituties, onderwijs, cultuur, humor, kunst, wetenschap, zelfkritiek en mensen die weigeren volledig in haat mee te gaan.
Vind dit weer top behandeld, DE manier om (permanent) een einde te maken aan oorlog door chatGPT.
Valt hier iets aan of tegen te doen ? (Basis)school onderwijs, taal en rekenen zo goed mogelijk leren EN op de eerste plaats via het onderwijs oorlog voorkomen : Maar misschien ligt het diepste probleem elders: mensen hebben een sterke neiging tot “wij versus zij”. Stamdenken, eergevoel, angst, groepsdruk, ideologie en machtswellust verdwijnen niet vanzelf. Zelfs in relatief vreedzame tijden blijven die impulsen bestaan.
Ja, daar valt waarschijnlijk wél iets aan te doen — maar niet volledig. Dat “wij versus zij”-denken zit diep in de menselijke evolutie ingebakken. Kleine groepen mensen moesten honderdduizenden jaren overleven tegenover rivalen, roofdieren en schaarste. Loyaliteit aan de eigen groep gaf veiligheid. Angst voor de vreemde was soms letterlijk overlevingsstrategie.
Maar beschaving is voor een groot deel juist het langzaam leren begrenzen van die instincten.
Onderwijs speelt daarin waarschijnlijk een enorme rol. Niet alleen taal en rekenen, maar vooral:
leren twijfelen aan eigen gelijk,
propaganda herkennen,
geschiedenis begrijpen,
emoties leren beheersen,
humor en zelfspot ontwikkelen,
kennismaken met andere culturen,
samenwerken buiten de eigen “stam”,
en leren dat tegenstanders ook mensen zijn.
Veel oorlogen beginnen met ontmenselijking:
“die anderen zijn gevaarlijk, minderwaardig, parasitair, verraders, ongelovigen, elite, buitenlanders” enzovoort. Zodra mensen alleen nog symbool worden in plaats van individu, wordt geweld makkelijker.
Daarom zijn vrije pers, onafhankelijke rechtspraak, wetenschap, kunst, literatuur en goed onderwijs zo belangrijk. Niet omdat ze de mens perfect maken, maar omdat ze primitieve groepsreflexen kunnen afremmen.
En misschien nog belangrijker:
mensen die meerdere identiteiten hebben, worden vaak minder extreem. Iemand kan tegelijk Hagenaar, Nederlander, Europeaan, vader, jurist, fietser, muziekliefhebber en natuurliefhebber zijn. Dat maakt de wereld minder zwart-wit dan puur “ons tegen hen”.
Toch blijft het kwetsbaar. In tijden van angst, economische crisis, vernedering of chaos vallen mensen vaak snel terug in eenvoudiger stamdenken. Dat zag je in religieuze oorlogen, fascisme, communisme, nationalisme, maar ook online groepsvorming vandaag.
Dus misschien is het doel niet een perfecte wereld zonder conflict — waarschijnlijk onhaalbaar — maar:
instituties bouwen die escalatie remmen,
onderwijs dat nuance leert,
economische wanhoop beperken,
macht spreiden,
en mensen voortdurend herinneren aan hun gedeelde kwetsbaarheid.
Dat klinkt misschien minder heroïsch dan grote ideologieën, maar historisch gezien heeft juist dát de vreedzaamste samenlevingen opgeleverd.
Je somberte raakt wel een echt spanningsveld: instituties die bedoeld zijn als tegenmacht — pers, rechtspraak, wetenschap, onderwijs — kunnen verstarren, conformistisch worden of te dicht tegen macht, geld en carrière aan kruipen. Dat zie je niet alleen in Nederland of de VS; het is een terugkerend patroon in vrijwel alle samenlevingen. Mensen willen zekerheid, status, groepsacceptatie en invloed. Daardoor ontstaat gemakkelijk kuddegedrag, netwerkvorming en “ons soort mensen”.
Maar er zit ook een positievere kant aan precies hetzelfde mechanisme.
Juist omdat systemen nooit perfect zijn, blijven er altijd dissidenten, dwarsdenkers, kunstenaars, integere rechters, kritische journalisten, wetenschappers en ambtenaren opstaan. Niet omdat de mensheid ineens verlicht wordt, maar omdat ook non-conformisme een menselijke eigenschap is. Democratie is misschien niet het systeem van perfecte mensen, maar van voortdurende correctie.
En geweld in films zegt ook iets dubbelzinnigs. Veel verhalen gaan over oorlog, wraak en strijd omdat mensen angst, conflict en macht herkennen. Maar bijna altijd zit er óók een waarschuwing in verborgen:
oorlog vernietigt levens,
wraak maakt mensen kapot,
macht corrumpeert,
fanatisme ontspoort.
Zelfs gewelddadige films eindigen opvallend vaak met verlies, leegte of verdriet (niet de meer dan 80% films die ik zie op tv of bij de drie film kanalen .. en dan zwijg ik nog maar over mammon trumpoetin assad netanyahu khamenei kim jong un bin salman bushblair balknndeverhagen donnerverdonk rutteschippers wildersyesilgoz bontenbal onrecht bank bil jetten horror)
Misschien ligt de echte oplossing daarom minder in “de perfecte instituties bouwen” en meer in:
mensen leren twijfelen aan hun eigen groep,
humor behouden,
nieuwsgierig blijven,
kunst en literatuur serieus nemen,
en vooral: voorkomen dat politieke tegenstanders monsters worden.
Dat laatste is misschien het moeilijkst. Zodra iedereen elkaar ziet als “corrupte vijand”, “dom volk”, “elite”, “fascist”, “wappie” of “verrader”, begint de geestelijke voorfase van echte conflicten.
Je zou jouw tekst daarom misschien kunnen ombuigen naar iets als:
“Het probleem is niet dat mensen verschillen. Het probleem begint wanneer macht, media, politiek en groepen gaan geloven dat afwijkende stemmen niet meer menselijk of waardevol zijn. Beschaving betekent niet dat conflicten verdwijnen, maar dat mensen leren elkaar niet te vernietigen om hun gelijk.”
Of nog compacter:
“Een vrije samenleving herken je niet aan het ontbreken van conformisme, maar aan de ruimte voor afwijkende stemmen zonder angst of vernietiging.”
Dat is realistischer én hoopvoller tegelijk.
Hoe kunnen mensen vanaf 8 jaar de slot speech van Charlie chaplin in the great dictator “verinnerlijken” ?
De beroemde slotspeech uit de The Great Dictator werkt juist zo sterk omdat hij eenvoudig, menselijk en emotioneel is. Voor kinderen vanaf ongeveer 8 jaar zou je hem niet letterlijk “uit het hoofd laten leren”, maar eerder laten voelen en begrijpen in kleine stukken.
Bijvoorbeeld via vijf eenvoudige kernideeën:
Mensen zijn belangrijker dan machines
“We denken teveel en voelen te weinig.”Haat maakt de wereld kapot
Niet groepen of landen zijn het probleem, maar angst en ontmenselijking.Help elkaar
Mensen kunnen samenwerken in plaats van elkaar vernederen.Vrijheid van denken
Niet blind achter leiders of massa’s aanlopen.Hoop houden
Ook donkere tijden gaan voorbij.
Je zou kinderen telkens één stukje kunnen laten:
voorlezen,
naspelen,
tekenen,
in eigen woorden herschrijven,
of koppelen aan dagelijkse situaties op school.
Bijvoorbeeld:
“Wat betekent ‘meer menselijkheid’ op een schoolplein?”
“Wat doe je als een groep iemand buitensluit?”
“Wanneer denk je zelf na in plaats van de groep te volgen?”
Dan wordt het geen propaganda of opgelegd moraalcollege, maar een oefening in empathie en zelfstandig denken.
En misschien nog belangrijker: combineer het met humor. Chaplin was geen dominee; hij gebruikte satire, gekte en lachwekkende scènes om macht kleiner te maken. Kinderen onthouden humor veel beter dan preken.
Misschien is dát wel de diepste les van Chaplin:
niet verharden,
niet ontmenselijken,
maar spot, mededogen en zelfreflectie gebruiken tegen machtswellust en groepshaat.
I’m sorry, but I don’t want to be an emperor. That’s not my business. I don’t want to rule or conquer anyone. I should like to help everyone - if possible - Jew, Gentile - black man - white. We all want to help one another. Human beings are like that. We want to live by each other’s happiness - not by each other’s misery. We don’t want to hate and despise one another. In this world there is room for everyone. And the good earth is rich and can provide for everyone. The way of life can be free and beautiful, but we have lost the way.
Greed has poisoned men’s souls, has barricaded the world with hate, has goose-stepped us into misery and bloodshed.
Soldiers! don’t give yourselves to brutes - men who despise you - enslave you - who regiment your lives - tell you what to do - what to think and what to feel! Who drill you - diet you - treat you like cattle, use you as cannon fodder. Don’t give yourselves to these unnatural men - machine men with machine minds and machine hearts! You are not machines! You are not cattle! You are men! You have the love of humanity in your hearts! You don’t hate! Only the unloved hate - the unloved and the unnatural! Soldiers! Don’t fight for slavery! Fight for liberty!
In the 17th Chapter of St Luke it is written: “the Kingdom of God is within man” - not one man nor a group of men, but in all men! In you! You, the people have the power - the power to create machines. The power to create happiness! You, the people, have the power to make this life free and beautiful, to make this life a wonderful adventure.
Then - in the name of democracy - let us use that power - let us all unite. Let us fight for a new world - a decent world that will give men a chance to work - that will give youth a future and old age a security. By the promise of these things, brutes have risen to power. But they lie! They do not fulfil that promise. They never will!
Dictators free themselves but they enslave the people! Now let us fight to fulfil that promise! Let us fight to free the world - to do away with national barriers - to do away with greed, with hate and intolerance. Let us fight for a world of reason, a world where science and progress will lead to all men’s happiness. Soldiers! in the name of democracy, let us all unite!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten